• STRONA GŁÓWNA
  • PRZEZROCZYSTA DROGA
  • O MNIE
  • TWÓRCZOŚĆ
    • ETIUDY WOLNOŚCI
    • Oratorium Poczucia Sensu
  • KONTAKT

Przezroczysta

Peace & Goodness

PRZEZROCZYSTA DROGA

PRZEZROCZYSTA DROGA

ETIUDY WOLNOŚCI

ETIUDY WOLNOŚCI

ORATORIUM POCZUCIA SENSU

ORATORIUM POCZUCIA SENSU

Opowieści z Przezroczystej Drogi

to listy o drodze wiary, nadziei i odkrywaniu sensu w codzienności. Dzielę się w nich etiudami, fragmentami dziennika i refleksjami, które rodzą się w ciszy serca i w spotkaniu z Bogiem.

Zamknij oczy i poczuj zapach włoskiej pełnej szczęścia nocy. Usiądź razem ze mną pod tym starym drzewem i spójrz w gwiazdy. Czy już coś widzisz ?

Oratorium Poczucia Sensu · 2026-03-12

Franciszkańska noc

Widzę ubogiego nocą, wśród swych sióstr gwiazd.
Brązowy, stary materiał habitu pochłania światło księżycowego brata.
Tylko stare drzewo, pod którym usiadł, jest świadkiem łez,
które strumieniami spływają po policzkach biedaczyny.

O cudowne siostry gwiazdy,
czy wasz blask nie wystarcza,
bym mógł być wdzięczny Bogu za wasze piękno?

Bracie mój księżycu,
czy twoje światło nie przenika moich łez,
abym mógł za to wielbić Boga?

Bracie wietrze,
czy nie jesteś wystarczająco ciepły,
bym mógł dziękować za tę chwilę twojej obecności
w tej godzinie uwielbienia?

Boże mój –
wszystko, co stworzone na niebie i ziemi, Ciebie uwielbia,
a Twój mały biedaczyna
jest świadkiem tej dziękczynnej nocnej pieśni.

Widzę ubogiego.
Człowieka, który stał się biedakiem,
aby posiąść skarb królewskiej obietnicy.

Widzę, jak obietnica skarbu
wypełnia się częściowo
w tę gwieździstą włoską noc.

Widzę, jak łzy biedaczyny wołają:
„Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu”.

Wśród nocnej pieśni ciszy
widzę, jak niebo styka się z ziemią.
Widzę pełnię człowieka
w jego stworzeniu i powołaniu.

Widzę dziurawy habit, bose stopy,
znaki oddania na dłoniach
i szczęście, którego nie znajdę nigdzie indziej,
jak tylko w Bogu.

Usiądę obok
i dodam swoją jedną małą łzę
do tej pieśni uwielbienia.

Spoglądam w niebo już dostrzegam, już słyszę,
jak niebo woła swoją ciszą:
„Chwała na wysokości Bogu”.

Jedna mała łza skarb w niebie.

Kiedy uwielbiam Boga, patrząc w gwiazdy,
w księżyc i w słońce,
kiedy zachwycam się mokrą trawą
i ciepłym deszczem
śpiewam Bogu pieśń uwielbienia.

Wtedy rodzi się pokój
i harmonia,
które Bóg daje nam w darze.

Paulina Zawiślak
z cyklu „Oratorium Poczucia Sensu”

©Przezroczysta
Wszelkie prawa zastrzeżone. Udostępnianie możliwe wyłącznie z podaniem autora i źródła.

Źródła

Biblia – Ewangelia według św. Łukasza 2,14
Zdjęcie ilustracyjne: Pexels

W najtrudniejszym momencie tak ciężko jest uchwycić nadzieję. Jeśli zaufasz Bogu – nadzieja uchwyci Ciebie .

ETIUDY WOLNOŚCI · 2026-03-10

Odkryta Nadzieja

Są dni, kiedy nadzieja robi się prawie niewidoczna.

Kiedy przychodzi bolesne zderzenie z rzeczywistością, które nie pozostawia żadnych złudzeń, wszystkie drzwi wydają się być zamknięte, wtedy najtrudniej jest dostrzec, że nadzieja stoi tuż obok. Zupełnie jakby robiła się niewidoczna.

Ból zranienia, strach o przyszłość, niesprawiedliwość, wszystko to zdaje się wołać: nie patrz na nią.

Dzisiaj jest właśnie taki dzień, jeden z wielu trudnych .

Na moment straciłam nadzieję z oczu.

Na moment bolało.

Na moment niemożliwe wydawało się niemożliwym.

Na moment ten ledwo palący się knotek przygasł, ale jest przy mnie ktoś, kto nie gasi ledwo palących się knotów ani nie łamie trzciny już nadłamanej.

Pomyślałam o Nim w tym całym moim nieszczęściu.

Ostatnimi siłami wróciłam do fragmentu z Łk 12, 22–31 i powtarzałam raz za razem:

„Przyjrzyj się liliom – Pan je odziewa.

Przyjrzyj się liliom.

Przyjrzyj się liliom.

Kto z was może dołożyć choć jeden dzień do swojego życia przez zamartwianie się?

Kto z was..

Przyjrzyj się liliom.”

Dostrzegłam, że nadzieja staje się widoczna właśnie w Nim i przez Niego. Sama myśl o Nim daje nadzieję.

Wtedy postanowiłam, że założę moje sportowe adidasy i poczekam, aż On rozstąpi przede mną morze, i zwyczajnie przez nie przejdę.

Tak, przejdę przez moje Morze Czerwone, a On mnie przez nie przeprowadzi.

Mógłby to załatwić od ręki, ale woli być ze mną.

Zaczynam lubić te procesy, wtedy więcej rozumiem, co znaczy kochać i być obecnym.

Teraz wszystko się uspokaja. Widzę jak hojna jest nadzieja stojąca tuż obok.

Wdech.

Wydech.

Cały świat jest u Jego stóp.

Paulina Zawiślak
z cyklu „Etiudy wolności”

© Przezroczysta
Wszelkie prawa zastrzeżone. Udostępnianie możliwe wyłącznie z podaniem autora i źródła.

Źródła

Biblia – Ewangelia według św. Łukasza 12,22–31
Zdjęcie ilustracyjne: Pexels

Ostatnie wpisy

  • Zamknij oczy i poczuj zapach włoskiej pełnej szczęścia nocy. Usiądź razem ze mną pod tym starym drzewem i spójrz w gwiazdy. Czy już coś widzisz ?
  • W najtrudniejszym momencie tak ciężko jest uchwycić nadzieję. Jeśli zaufasz Bogu – nadzieja uchwyci Ciebie .

Najnowsze komentarze

Brak komentarzy do wyświetlenia.
About Me

Witaj !

Moja droga zaczyna się od prostego wyznania: kocham Jezusa. To On jest źródłem światła, które prowadzi mnie przez życie, ciszę, pytania i spotkania z drugim człowiekiem. W Nim odnajduję sens, pokój i odwagę, by szukać prawdy o sobie i o świecie. „Przezroczysta” jest owocem tej drogi – przestrzenią słowa, refleksji i wewnętrznego zatrzymania. To miejsce, w którym próbuję patrzeć na życie w świetle Ewangelii i z wrażliwością na ludzkie serce. Zapraszam Cię, byś razem ze mną odkrywał światło, które może przemieniać codzienność. Niech ta przestrzeń będzie dla Ciebie zachętą do zatrzymania się i spojrzenia na życie w Bożej perspektywie. Paulina

Follow Me

Search

Archiwa

Featured Posts

Zamknij oczy i poczuj zapach włoskiej pełnej szczęścia nocy. Usiądź razem ze mną pod tym starym drzewem i spójrz w gwiazdy. Czy już coś widzisz ?

W najtrudniejszym momencie tak ciężko jest uchwycić nadzieję. Jeśli zaufasz Bogu – nadzieja uchwyci Ciebie .

POLITYKA PRYWATNOŚCI

  • Polityka Prywatności
  • PRAWA AUTORSKIE
  • RODO
  • Polityka cookies

Let’s Connect

przezroczysta_

✨ Autor opowieści ✨Maluję pisząc ✨
wiara | psychologia | coaching | rozwój
Towarzyszę w drodze ku wolności. 🕊️

PRZEZROCZYSTA To miejsce powstało z jednego pragn PRZEZROCZYSTA

To miejsce powstało z jednego pragnienia —
by żyć w prawdzie.

By stawać się coraz bardziej przezroczystą
dla Boga, dla ludzi i dla samej siebie.

Nie po to, by być widoczną,
ale aby światło mogło przechodzić dalej.

Tutaj będą słowa, refleksje, pytania i droga.

Jeśli jesteś — zostań.
Pokój i dobro 🤍  #przezroczysta
#pokojidobro
#droga
#refleksja
#wiara
Obserwuj na Instagramie
https://www.instagram.com/przezroczysta_/
Design by SkyandStars.co

Copyright © 2026 · LovePeace Theme by SkyandStars on Genesis Framework · WordPress · Log in